زباله های پشت سد

این عکسها مربوط به سد کوثره. رودخونه خیرآباد هر چی زباله و فاضلاب و کثافت مال روستاها و شهرهای بالادست بوده، آورده و جمع کرده پشت سد. واقعا شرم آوره که اکثر رودخونه های کشور به همچنین وضعی دچارن.

کلا به تنها چیزی که ابدا توجهی نمیکنیم محیط زیست کشوره، که به طرز شرم آوری آلوده و نابودش می کنیم.

برای شهری که مقام اول آلوده‌هاست

من این افتخار بزرگ را به کلیه خوزستانی‌های عزیز صمیمانه تبریک می‌گم. البته اونهایی که این آمار رو می دن از بقیه‌ی شاهکارهای خوزستان خبر ندارند: استانی که بیشترین صنایع رو در خودش جا داده و در عمل پول توجیبی مملکت رو می‌ده، استانی که اگه زندگی فقیرانه عربها تو جنوب و غربش و لرها تو شمالش رو ببینی گریه‌ات می‌گیره (البته اگه هنوز وجدانی مونده باشه)، استانی که علی رغم این همه صنعت بیکاریش رکورد شکنه، استانی که آمار بارگیری تانکرهای سوخت از مبدأ این استان به مقصد عراق که همین دیروزها ویرانش کرد از شمارش خارجه، استانی که تابستون‌هاش رکورد جهنم رو می شکنه اما دمای رسمیش بالای 48 نمیاد و مردم بدبخت واسه پول برق و بنزین جمیعاً با فلان‌جای عرقسوز پرانتزی راه می‌رن، استانی که ...
ولش کن داداش. گفتن رکوردهای بیشمار خوزستان چه فایده داره؟ کی اصلاً خوزستان رو به چپش حساب می‌کنه؟ مهم پول نفت و گاز و فولاد و پتروشیمیه که به موقع به بالا برسه، خودشون به جهنم!
------------------------------------------------------
اهواز آلوده‌ترین شهر جهان است

خاک شُش

از آنجا که به نظر می آید مسئولان عرضه ندارند مشکل گرد و خاک را حل کنند، پیشنهاد می شود ترتیبی اتخاذ گردد تا دانشمندان 16 ساله در زیرزمین خانه هایشان خاک شُش مصنوعی اختراع کنند تا مردم همیشه در صحنه ی غرب و جنوب این خاک شُش ها را به جای شُش نصب نمایند و از آسیب خاک در امان بمانند.

جنگل ها و زباله ها

پانزده خرداد مصادف با 5 ژوئن، روز جهانی محیط زیست بود. «جنگلها: طبیعت در خدمت شماست» به عنوان شعار این روز انتخاب شده بود.

همان روز برای تفریح به یکی از زیباترین جنگل های ایران رفته بودیم. می خواستیم از دیدن مناظر بی نهایت زیبای طبیعت لذت ببریم، اما هر جا را نگاه می کردیم زباله بود. دیدن زباله هایی که مردم این سو و آن سو پرت کرده اند حال آدم را بد می کرد و لذت دیدن زیبایی طبیعت را از بین می برد.
از یک سو واقعاً شرم آور است که فرهنگ مردم ما اینقدر مشکل دارد که مردم ما زباله (به ویژه زباله های پلاستیکی) خود را توی دامن طبیعت رها می کنند و می روند. پس کِی بالاخره یاد خواهیم گرفت که به حریم طبیعت احترام بگذاریم؟
از سوی دیگر مسئولان مناطق جنگلی و توریستی به راحتی می توانند با به کار گرفتن چند کارگر کل منطقه را نظافت کنند، ولی از انجام آن امتناع می کنند. همچنین می توان با استفاده از جوانان بسیج یا هلال احمر و یک تفریح یک روزه کل زباله های مناطق توریستی را (به ویژه پس از تعطیلات) پاکسازی کرد.

این خاک متبرک

ننه به جون عزیزت، من حالا تازه می فهمم ربط گودرز و شقایق چیه!
هر وقت یه عراقی باد معده ای ازش صادر می شه، خاکش اینجا صاف می ره تو حلقوم مردم بدبخت ما تا جائیکه شقیقشون به درد میاد.
ننه جون، به حق شمشیر برهنه حضرت عباس این خاک متبرّک کربلا رو که سهم ما جنوبی ها می دونن، گلوشون رو پر کنه تا جونشون دربیاد!

زندگی زهرماری در میان گرد و خاک

این روزها در جنوب و غرب ایران هر هفته هوا خاک آلود می شود. شاید تصورش هم دشوار باشد که هفته ای دو تا هفت روز با هوای خاک آلود غلیظ که نفس کشیدن را دشوار می کند و باعث انواع و اقسام مرض های تنفسی به ویژه در میان کودکان می شود زندگی کنید. این روزها بارها از مردم می شنوم که ای کاش اینقدر گرم شود که از آسمان آتش ببارد، یا اینقدر شرجی که تمام تن عرق سوز شود، اما فقط خاک نشود!
این مهمان ناخوانده سوغات عراق است. متاسفانه در هر دو کشور لیاقت حل مشکل در میان مدیران ارشد وجود ندارد و اگر هم فرض کنیم وجود داشته باشد، اراده اش وجود ندارد.
آقای درویش نتایج یک تحقیق جالب را در مورد این ریزگردها را در وبلاگش منتشر کرده. بخش هایی از آن بدین قرار است:
... تعداد چشمه های گرد و خاک در کشور عراق از 6 عدد در سال 1368 به 202 عدد در سال 1387 افزایش یافته است. یعنی ناپایداری محیط کشور عراق، فقط از بعد فزونی کانون های بحرانی فرسایش بادی آن بیش از 33 برابر در طول دو دهه افزایش یافته است؛ وضعیتی که حکایت از بالاترین شدت بیابان زایی ثبت شده در یک منطقه دارد و آشکارا گواهی است بر مرگ بوم شناختی (اکولوژیک) یک سرزمین. مرگی که به مراتب دردناک تر و غیر قابل جبران تر از ورشکستگی سیاسی یا اقتصادی یک حکومت است.
کاهش حق آبه طبیعی دو رودخانه اصلی عراق، یعنی دجله و فرات که 85 درصد نیاز آبی این کشور را تآمین می کردند، یکی از بزرگترین عوامل بروز و تشدید این بحران است.
... بنابراین، به نظر می رسد یگانه راه مطمئنی که پیش پای عراق و همسایگان آن است، همانا احترام به حق آبه طبیعی میان رودان، تغییر الگوی کشت و افزایش راندمان آبیاری در بخش کشاورزی است. به موازات این اقدام، البته استقرار گونه های گیاهی سازگار به شرایط منطقه مانند هالوکسیلون و تاماریکس و استبرق و ... همراه با انتخاب و کاربست درست خاکپوش ها (مالچ های بیولوژیک) می تواند تحرک چشمه های تولید گرد و خاک را در عراق و شرق سوریه و غرب ایران به کمینه رساند. همچنین انجام مطالعاتی جامع برای بررسی نقش فرآیندهای جهانی مانند تغيير اقليم (climate change) و جهان گرمايي (global warming) می تواند سهم مؤلفه های اقلیمی را در تشدید این بحران آشکارتر و شفاف تر بیان کند. ...

متن کامل را در وبلاگ مهار بیابان زائی بخوانید.

خطر انقراض ماهی تُن

این آگهی به سفارش موسسه "سی شپرد" (چوپان دریا) تهیه شده. این موسسه یک سازمان غیرانتفاعی است که هدفش حفاظت از گونه های در حال انقراض جانوران دریاهاست.

اصل این عکس مربوط به بازار ماهی توکیو است و مقایسه ای از پانداهای دوست داشتنی چینی که تقریباً همه می دانند در حال انقراض هستند با ماهی های تن را به ذهن متبادر می کند. در متن آگهی از ما خواسته شده از خرید، فروش و خوردن گونه های در حال انقراض خودداری کنیم. همچنین این موسسه ادعا می کند با روند صید فعلی ممکن است تا سال 2012 نسل ماهی های تن منقرض شود!
شعار آگهی:
«با دیدن ماهی تن، به شباهت سرنوشتش با پاندا فکر کنید!»

اطلاعات بیشتر

مایه داری و پروژه های مایه دارانه

بی بی سی: دولت ایران می گوید قصد دارد پروژه انتقال آب از دریای خزر به استان سمنان را برای مقابله با مشکل کم آبی در شمال شرق ایران به اجرا بگذارد.
پیشنهاد می شود در راستای برنامه های فراملی معجزه هزاره سوم:
1. جنگلهای گیلان ریشه كن شده و در اطراف آرادان کاشته شوند.
2. هوای خنک اردبیل با لوله هایی جهت تهویه هوای آرادان به کار رود.
3. نفت و گاز خوزستان ابتدا از زیر زمین به آرادان انتقال یافته، سپس از آنجا بهره برداری شده و اشتغال ایجاد شود.
4. کوه های زاگرس جهت رفع کمبود کوه از ریشه کنده شده و به استان سمنان انتقال یابد.
در پرانتز:
این لُرهای ما یه ضرب المثلی دارن که می گه: «طرف نون نداشت بخوره، پیاز می خورد اشتهاش باز بشه.»

هنر تبلیغات: آلودگی بیشتر، زندگی کمتر

شهر بیشتر، زندگی کمتر
ماشین بیشتر، هوا پاک کمتر
مرتبط:
سایت موسسه برزیلی اکاتو برای مصرف آگاهانه
سایت شرکت طراح تبلیغات

خوشا تهران و زور بی مثالش

در جنوب و غرب کشور به ويژه در خوزستان دو سالی است که داد مردم به فلک رسیده، ولی فریادرسی نیست که نیست! بسیاری از دوستان و فامیل که بچه های کم سن و سال دارند دائم گرفتار سرفه های مکرر این بچه ها و آسم خفیف و ... هستند. حالا بالاخره این خاک مقدسِ عتبات عالیات که دوسال است ما را خاک بر سر کرده، گذرش بر پایتخت این مملکت هم افتاد. شهر را تعطیل کرده اند که آلودگی یک و نیم برابر حد مجاز است. پس ما چه بگوییم که هوایمان در عادی ترین و بهترین روزها هم بسیار از این رقم آلوده تر است؟ اینجا پایین تر از بیست برابر را اصلاً هوای خاک آلود نمی دانیم!
به هر حال خدا را شکر رئیس محیط زیست هم به عراق رفته و توافقاتی کرده. امید که عملی هم در کار باشد و نه فقط برای فریب مردم خسته از هوای آلوده و گرفتن ماموریت خارج از کشور این سفر انجام شده باشد.
اینهمه سوخت یارانه ای خوزستان را که با تانکر به عراق می فرستید لااقل همین یک قلم جنس را عوضش از آنها بخواهید. تو سری خور بودن هم حدی دارد!

هنرتبلیغات: لامپ اضافی خاموش

پیام این تبلیغ جالب این است:
مصرف بی رویه برق نیز موجب گرمایش زمین می شود. با صرفه جویی در مصرف برق گرمایش زمین را کاهش دهید.

عکس: شکوفه های بهاری

آخرین روزهای تعطیلات نوروز، بهار تازه قدوم مبارکش را بر زمین ییلاقهای گیلان می گذارد.در چنین روزهایی دیدن شکوفه های درختان لذت خاصی دارد.
برای دیدن نمای بزرگتر، روی عکس کلیک کنید.

عکس: زاگرس و برف

کسی انتظار نداشت روز دوازدهم فروردین این برف سنگین موجب بسته شدن راه یاسوج بشه. درختهای بیچاره هم شوکه شده بودند. بیشترشون تازه برگهاشون جوونه زده بود و یا تازه شکوفه داده بودند. همزمان شدن برگها و شکوفه های بهاری و برف زیبایی خاصی به کوههای زاگرس بخشیده بود(اگر چه این هوا دشمن درختها بود).
موقعیت روی نقشه گوگل
برای دیدن نمای بزرگتر روی عکس کلیک کنید.

شهیدان جنگل

بهار آرام آرام سرک می کشد. فصل خواب دارد می گذرد، اما چه خوابی؟ چه بیداری ای؟ چه بهاری؟ دیدن تنِ بی جان برداران و خواهرانم زندگی را زهر کرده. شنیدن صدای دهشتناک آلت قتالهٴ آدمیان برای دمی آرام نمی گیرد. از این وحشت مداوم خسته شده ام. کاش سراغ من هم بیایند. کاش جان من را هم بگیرند و از این انتظار بدتر از مرگ خلاصم کنند. اکنون که ایشان کمر همت بر مرگ خویش بسته اند، چه باک که من هم به جمع سایرین بپیوندم.
دلم برای خاک پربرکت گیلان، برای آسمان همیشه بارانی اش و برای ساکنین دوست داشتنی جنگل تنگ خواهد شد. صدای اره نزدیکتر و نزدیکتر می شود. ریشه هایم در زمین می لرزند. کاش پایی برای گریز بود یا پری برای پرواز!

عکس: گل پامچال

با نزدیک شدن بهار گلهای پامچال از گوشه و کنار گیلان سربرآورده اند. سربرآوردن پامچال در گیلان همیشه به معنای رسیدن بهار است. این عکس را به تازگی کنار جاده ای در گیلان گرفته ام.
این گل از گیاهان علفی و ماندنی تیره پامچالیان (Primulaceae) است که بیشتر گونه‌های آن توسط بشر با انجام عمل لقاح به وجود آمده‌اند.
گلهای آن در رنگهای بسیار متنوع اواخر اسفند و اوایل فصل بهار ظاهر می شوند. حداكثر بلندی ۱۵-۱۰ و گستردگی آن به ۲۰ سانتی متر می رسد.
نیازها: مكان آفتابی یا سایه- آفتاب، خاك مرطوب كه دارای زهكش خوب باشد. حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۵- درجه سانتیگراد است. برای حفظ آراستگی گیاه گلها و برگهای خشك آنرا مرتباً می چینند.
ازدیاد: از طریق كاشت بذر تازه و یا نگهداری و كاشت بذرها در بهار امكان پذیر است.
برای دیدن نمای بزرگتر بر روی عکس کلیک کنید.
منابع:
ویکی پدیا
آفتاب

گیسوی پریشانِ پریشان

دانشجو بودیم. صبح زود با هم خانه ای ها راه افتادیم. از کازرون تا دریاچه پریشان حدود بیست دقیقه راه بود. کنار دریاچه چند دقیقه ای صبر کردیم، تا حسین و برادرش با قایقی که قول داده بود سر برسند. حسین اهل فامور بود (روستایی کنار دریاچه است و پیشتر دریاچه هم فامور نامیده می شد). همراهشان به سمتی از دریاچه که به سوی زاگرس بود رفتیم. مقصدمان تنگه ای بود که بیشه زیبایی در آن واقع شده بود و کمتر پای آدمیزاد به آن میرسید. تمام آن گوشه و کنارها پر از پرنده های بی نهایت زیبا، لاک پشتها و دهه ها گونه دیگر جانوری بود. ماری را دیدیم که یک ماهی را تازه خورده بود و نای تکان خوردن نداشت. وسایلمان را که توی تنگه مستقر کردیم همراه حسین و برادرش با قایق، چرخی در دریاچه زدیم. صدای موسیقی و عربده کشی ما فضای دریاچه را پر کرده بود و رقص رفقا قایق را به شدت تکان می داد. به قول اسی از دیدن این همه زیبایی «خرکیف» شده بودیم. برکت برای همه فراوان بود، هم برای انسانها و هم برای حیوانات. برادر حسین جلوی چشم حیرت زده ما مثل اسکیموها با وسیله ای نیزه مانند ماهی شکار می کرد. صحنه زیبایی بود. ظهر کباب ماهی های دریاچه و مرغهایی که با خودمان آورده بودیم، شد عروسی شکمهایمان! بعد از ناهار باز با قایق روی دریاچه رفتیم، شنا کردیم، ورجه وورجه کردیم، حرفهای ادیبانه زدیم و از دیدن آنهمه زیبایی مسحور شدیم. صحنه غروب آفتاب که آرام آرام فرو می نشست و بازتابش روی آب دریاچه دیده می شد هنوز جلوی چشمم هست. بالاخره دل کندیم. با حرکت قایق دسته های پرنده ها از جلوی ما می گریختند و تصویرهایی فوق العاده ای از پرواز آنها به نمایش در می آمد. در سویی از دریاچه (نزدیک جاده آسفالت) پیاده شدیم که تمام پایمان در گل بود و به زحمت گام برمی داشتیم. اما همین شد مایه تفریحی بیشتر و متلک های جالب درباره سر و وضع گل آلودمان.

پس از آن بارها کنار دریاچه رفتیم. می نشستیم و پرواز پرنده ها را تماشا می کردیم. به خش خش حرکت جانوران لای بیشه ها گوش می دادیم و سر گراز بودن یا نبودنش جر و بحث می کردیم. خستگی امتحانها و مشکلات را با تماشای دریاچه و ساکنینش در می کردیم. مدتهاست که دلم می خواهد دوباره بروم و دریاچه پریشان را از نزدیک ببینم. اما آنچنان که نوشته اند و تصاویر رسانه ها می گویند دیگر دیدن آنهمه بکری طبیعت و زیبایی بی همتا در کنار بزرگترین دریچه آب شرین ایران (و به قولی جهان) میسر نیست. بی نهایت متاسفم که همسرم و شاید فرزندان آینده ام را نمی توانم برای دیدن آن صحنه ها ببرم و بر شناختن چنین مناظری ببالم.
چه کسی جوابگوی چنین خیانت نابخشودنی است؟
شعار توسعه پایدار حکومت همین است؟
مرتبط:
آتش سوزی در تالاب پریشان
گزارش تصویری مهر درباره تخریب پریشان

دم خروس و قسم حضرت ابوالفضل

در خبرها خواندم که مدیر کل اوقاف و امور خیریه استان گیلان به سبب مبارزه با خرافه پرستی تصمیم دارد درختهای کهنسال گیلان را قطع کند. جماعت محیط زیستی هم از قرار حسابی برآشفته اند. البته همه ما از خرافه پرستی های احمقانه مرسوم در مملکت حالمان به هم می خورد اما به قول پیامبر رحمت:« رطب خورده منع رطب نتواند.»
عکسی که در این پست می بینید را من در یکی از شهرهای گیلان گرفته ام (لازم باشد محل دقیقش را خواهم گفت). از قرار مردم ساده روستایی به سبب نبود پزشک و فقدان دانایی برای درمان زگیل تن به این محل می مالیده اند و اوقاف که ماشاالله کیسه گشادی دارد، فوراً از این نادانی مردم بیچاره کیسه ای دوخته و صندوقی برای جمع آوری پول نصب کرده.
حالا حاج آقا خودشان کلاهشان را قاضی کنند که قسم حضرت ابوالفضلشان را باور کنیم یا دّمِ واضح خروسشان؟

ارزش جان یک ایرانی

چند روزی گیلان بودم. هوا گاهی ابری می شد و گاهی باران بهاری هوا را دلچسب تر می کرد. با دوستان و فامیل که تماس گرفتم دریافتم که شانس بزرگی آورده ام و این بار هم از هوای خاکی (آنطور که اهالی می نامندش) جسته ام. دفعه پیش هم ماموریت بودم و از مهلکه جسته بودم. شاعر شیرین سخن می فرماید یه بار جستی ملخک، دوبار جستی ملخک، آخر کف دستی ملخک!
بیشتر دوستانی که این مطلب را می خوانند تصور روشنی از هوای خاک آلود چند روز گذشته خوزستان ندارند. غلظت گرد و خاک چنان شدید می شود که به دشواری می شود نفس کشید، همه جا سرخ می شود. سرخ مثل خاک سرخ صحرای عراق و عربستان! کودکان یکسره سرفه می کنند. بیمارستانها پر می شود از بیماران تنفسی و افرادی که آلرژی دارند. بیشتر مردم ماسک می زنند اما همه مجبورند با چنین هوایی سر کار بروند. هیچ جا تعطیل نمی شود چرا که بیشتر درآمد مملکت از خاک تفتیده این استان درمی آید.
درآمد هنگفتی که از صنایع نفت، گاز و پتروشیمی حاصل می شود. و نا گفته پیداست که آلودگی های محیط زیستی هر کدام از این صنایع آلودگی مضاعفی را بر هوای فجیع چنین روزهایی می افزاید. مردم خوزستان در چنین وضع اسف باری کار می کنند تا مدیرانِ بزرگ پشت میزهایِ بزرگ در پایتختِ بزرگ بنشینند و حرفهای بزرگ بزنند. با این همه حرف بزرگ حتی یک گام کوچک عملی در جهت یافتن راهی برای حل این معضل برداشته نشده. حتی تلاش ناچیزی برای کارشناسی و کشف دلایل ایجاد این بحران زیست و محیط و احتمالات نحوه برطرف کردن مشکل هم دیده نمی شود. گویی در عصر حجر زندگی می کنیم و هر اتفاقی پیش آمد باید راضی و قانع باشیم و تحمل کنیم.
به هر حال چه اهمیتی دارد؟ آنچه گفتیم درباره زندگی بی ارزش مشتی خوزستانی است!

حق مسلم زندگی کردن

انتخاب : تولد نوزادان ناقص الخلقه در حاشیه خلیج فارس مخصوصاً در بندر پتروشیمی ماهشهر :

دكتر محمدباقر نبوی معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست در این باره گفت: صنایع پتروشیمی از جیوه به عنوان كاتالیزور استفاده می كنند و در آلاینده هایی كه به رودخانه و دریا ریخته می شود، این جیوه وجود دارد و ماهیان نیز از آن استفاده می كنند. به همین علت، وجود عنصر جیوه در آبزیان بخصوص ماهی تأیید می شود. وی افزود: «در سفری كه با رئیس سازمان حفاظت محیط زیست به ماهشهر داشتیم، دكتر حاتمی كیا رئیس شبكه بهداشت این شهر آمارهای عجیبی از تولد كودكان ناقص الخلقه از جمله تولد ۲۷۰ تا ۳۷۰ كودك بدون سر در مدت ۶ ماه ارائه داد.» ... (متن کامل خبر)

عوارض تماس با جیوه:

دانشنامه رشد:

جیوه در هر دو حالت گازی و مایع به‌شدت سمی است. اگر این فلز سنگین و سمی خورده شود، منجر به ضایعات مغزی و کبدی می‌شود.

جیوه به‌آسانی از طریق بافتهای پوستی ، تنفسی و گوارشی جذب می‌شود. جیوه ، سیستم عصبی مرکزی را مورد تهاجم قرار داده و تاثیرات بسیار بدی روی دهان ، لثه و دندان می‌گذارد.

تماس با مقدار زیاد جیوه و در مدت طولانی باعث آسیبهای مغزی و در نهایت منجر به مرگ خواهد شد.

طمع و طبیعت

چندی پیش پس از مدتها رفته بودم گچساران. دیدم پای کوههای را دارند بر می دارند و در دامنه این کوهها خانه می سازند و کوههایی که دیدن زیبایی طبیعیشان همواره تصویر زیبایی را در ذهن امثال من بر جای نهاده چهره ای زشت و ناخوشایند یافته اند. گچساران قبلاً هم محله ای داشت به نام محله لبنان که در دامنه کوه کوچکی که مشرف بر شهر است ساخته شده بود و ظاهر ناخوشایندی داشت. این شهر در پای زاگرس زیبا و دوست داشتنی واقع شده و در میان کوهها احاطه شده. در سالهای اخیر به لطف عدالتخانه ها خانهای سابق هرچه زمین در شهر و اطراف آن بود را تصاحب کرده اند و متاسفانه از آنجایی که طمع طمع ورزان پایانی ندارد و وقتی می شود با اندک رشوه ای به محیط زیستیها و سایر ادارات کوه را هم صاحب شد و خانه ساخت و فروخت، چرا باید دریغ ورزید؟!