هر چه بگندد نمکش می زنند
وای به روزی که نمک بگندد
مصطفی پورمحمدی، رئیس بازرسی کل کشور:
«طبق نظرسنجیهایی که از مردم در دست داریم بیشترین شکایات نسبت به سه دستگاه نیروی انتظامی، شهرداری و دادگستری در کشور است»
اگر برای کار ساختمان گذرتان به شهرداری افتاده باشد لابد دیده اید که عوارض شهرداری تا چه حد انعطاف پذیر است. رقمی 10 میلیونی با زیرمیزی (رشوه) چندصدهزار تومانی به زیر یک میلیون کاهش می یابد. در اغلب شهرداریها که نه دولتی محسوب میشوند تا تحت سازمانهای بازرسی فعالیت کنند و نه خصوصی تا صاحبِ سرمایه مراقب سرمایه اش باشد، هر کس بیش از آنکه به فکر انجام امور شهر باشد در فکر کاسبی خویش است. بدبختانه همین نهاد مسئول اکثر امور جاری مردم است.
پلیس نهادی است که قاعدتاً باید چنان پاک باشد که مردم جهت حفظ مال و جان و ناموسشان به آن اطمینان کامل داشته باشند. اما پلیس متر کردن لباس جوانها را وظیفهی اصلیاش قرار داده و امثال «ستار بهشتی» و «سردار زارعی» گویای عمق فاجعه در آن هست و توضیح بیشتری نیاز نیست.
در وصف اوضاع شرایط قضایی همین بس که پای اندک افسران دلسوز پلیس بنشینید تا برایتان بگویند هر گاه متهمی با جرایم سنگین مواد مخدر یا سرقت را با مدارک کافی به سیستم قضایی تحویل دادهاند، متهم زودتر از خود آنها به خیابان برگشته و برایشان کُری هم خوانده. و آنها پشت دستشان را داغ کردهاند که دیگر کاری به کار چنین متهمانی نداشته باشند.
مردم اگر هم شکایتی از سایر نهادها داشته باشند قاعدتاً باید به دو نهاد فوق مراجعه کنند، یعنی شکایت کی را به کی بکنند؟!
با این اوصاف مردم بیچاره ی ما از چنین فساد پلشتی به که پناه ببرند آقای رئیس بازرسی؟
