این سوخت پارسی که بغداد می رود

قبلاً هم در این وبلاگ نوشته ام که چه قدر عصبانی می شوم وقتی می بینم مدیرانِ دولت مردم ایران را به دزدی و قاچاق سوخت متهم می کند و حال آنکه تانکرهای عراقی در روز روشن در خوزستان بنزین و گازوئیل ایرانی را بارگیری می کنند و با اجازهٔ دولت محترم ایران، یارانهٔ ایرانی را به حضور برادارن عراقی تقدیم می کنند.
این عکسها را دوستم صادق گرفته. صف تانکرهای عراقی که برای حمل سوختِ ایرانی آمده اند، در تصویر مشخص است. در عکس دیگری ویلچری را می بینید که همسرش را در یکی از بیمارستانهای اهواز با آن جابجا می کند. برای درمان همسرش که سرطان دارد با مشکل مواجه است و این سوال برایش مطرح است که چرا وقتی او به عنوان یک شهروند ایرانی حتی از حقِّ داشتن یک ویلچر سالم محروم است، شهروندان عراقی از حق داشتن سوخت یارانه ای ایرانی بهره مندند؟

قاچاقچی واقعی سوخت کیست؟

چند روزی است که بین دولت و مجلس بر سرِ واردات غیرقانونی بنزین به وسیله دولت و یک میلیارد دلار پول بی زبان که مشمول امدادهای غیبی شده دعوایی در گفته.

متاسفانه دولت همواره مردم و مرزنشینان را متهم به قاچاق سوخت می کند و این را بهانه ای برای گران کردن سوخت و سهمیه بندی قرار داده. این عکسها را دوستم صادق در یکی از جاده های خوزستان گرفته. در این عکس ها می توانید تانکری عراقی را ببینید که سوختش را از جایگاه های استان خوزستان تامین می کند و آزادانه و کاملاً قانونی به کشورش بازمی گردد. این تانکر به شماره بغداد است. این اتفاقی است که هر روزه در خوزستان قابل مشاهده است. لازم به یادآوری است که خوزستان منبع اصلی تامین منابع نفتی ایران و منطقه است.
به نظر شما افراد عادی می توانند در این سطح و با این حجم سوخت ایران را صادر کنند؟
قاچاقچی واقعی بنزین و گازوئیل کیست؟
(برای دیدن نمای بزرگتر روی عکس کلیک کنید.)

سهمیه تازه

روز اولِ سهمیه جدید است. صف از دو سوی پمپ بنزین تا دوردست دیده می شود. ما که در این سالها به صفِ نان و گوشت و مرغ و زمین 99 ساله و قند و روغن و ... عادت کرده ایم، در صف می ایستیم. گداهای بنزینی که محصول روشِ نوین کشورداری اند دور و بر پمپها می چرخند و التماس می کنند. گاه گاهی بر سر نوبت دعوا می شود و عده ای میانجی می شوند. بیشتر پمپ ها مطابق معمول خرابند (از تکنولوژی چینی بیشتر از این انتظار داری؟!).
یک ماشین عروس به جلوهای صف می آید و تازه داماد التماس می کند اجازه بدهند 5 لیتر بنزین بزند تا بتواند عروسش را از آرایشگاه بیاورد. با داد و بیداد منصرفش می کنند. انسانیت مال دیروزهاست!
خانم معلمی هم شانسش را می آزماید. سرخ و سفید می شود و خواهش می کند بگذارند چند لیتر بنزین بزند تا به مدرسه برسد و از شاگردهایش امتحان بگیرد. مردانِ جلوی صف بی ادبانه به ته صف هدایتش می کنند. مردانگی مال دیروزهاست!
نتیجه:
طرح موفق شده. مبارک باشد ملت همیشه در صف!

گداهای بنزینی

این روزا به هر پمپ بنزینی رفتم فردی (اکثراً عملی) با جای نوشابه یا قمقمه چهار لیتری جلو اومده و در راه خدا یا محض خاطر حضرت ابولفضل یه لیتر یا یه لیوان بنزین خواسته. زن و بچه همشون هم روی موتور یا ماشین خیالیشون سمت دیگه خیابون در انتظار همین یه لیوان بنزینن تا به مقصد برسن!
به سلامتی جنسمون جور شد. ما فقط در زمینه دزد بنزینی و گدای بنزینی خودکفا نبودیم که بحمدالله حالا مشکل حل شد و طراحان این طرح می تونن اونها رو به آفریقا، نیکاراگوئه، ونزوئلا، بلاروس و سایر ممالک برادر صادر کنن. مبارک باشد!

بالش نرم

در مثل است که کسی در بادیه طنابی گره زد و شتری بیچاره را خِفت فرمود. چون مراد حاصل گشت، گفت:«لعنت بر شیطان!» ناگاه شیطان پدیدار گشت و گفت:« لعنت بر وجودت! من اگر همه عمر می اندیشیدم به چنین راه حلی نمی رسیدم!»

گویند اربابی را گفتند "در فرودست انگار" مردمان فراخ فراخ راه می روند. فرمود: « این جنوبیها را چه شده؟ آیا شیاطین بزرگ به سرزمین و زیرزمین ما تجاوز کرده اند؟»

گفتند:« خیر یا ارباب! ولیکن بالش نرم شما مردمان را از نعمت زیر پایشان محروم نموده و نموده و شرجی و گرما با آن امتزاج یافته تا یک جاشان سخت سوزش ناک شده! مرحمت فرموده، بالش نرمتان را بردارید؛ حال رعیت بِه شود و هیچ شیطان کار به کارشان ندارد!»

مسابقه سه سوالی

سوال اول:

فرض کنید من و شما (بله خود شما که روبروی مونیتور فکر من را می خوانید) را در اتاقی می گذارند و یک ماه بی آب و غذا زندانی می کنند پس از دو هفته گرسنگی و تشنگی چه خواهیم کرد؟

پاسخ: به خودتان دروغ نگویید! هر کداممان زورمان به دیگری برسد او را خواهیم خورد.

سوال دوم:

فرض کنید فرزندانتان سخت مریض است و سهمیه بنزین شما تمام شده. کارت بنزین برادرتان را کش نخواهید رفت؟

پاسخ: یقیناً این کار را می کنید!

سوال سوم:

فرض کنید تمام زندگی تان را فروخته اید تا یک پیکان 56 قراضه بخرید و مسافرکشی کنید (مثل هزاران ایرانی دیگر). سهمیه بنزین فقط برای دو روز دارید و خرج دوا و درمان همسر مریض، درس و مدرسه بچه و غیره ه ه ه ه ه ه پیش روست و کار از پس فردا تعطیل می شود و این یعنی پول بی پول! با مسافران ندارتر از خودتان چه معامله ای خواهید کرد؟

پاسخ: کرایه را چندین برابر به آنها تحمیل خواهید کرد!

نتیجه:

وقتی بزرگان قوم، ملتی را بی دین و غیر انسانی بخواهند؛ آنها را در شرایطی غیر انسانی قرار خواهند داد تا همدیگر را بدرند:

چو از قومی یکی بی دانشی کرد * نه که را منزلت ماند نه مه را

شنیدستی که گاوی در علفزار * بیالاید همه گاوان ده را؟ (سعدی)

بالش نرم

گویند در سرزمین« Far Far Away» یکی از مُلوکِ مُلک که دوره را با دوره شهنشاهان اشتباه گرفته بود، قلدرمابانه فرمود: « نباید بالش نرم زیر سر مردم بگذاریم!»

مردم که مدتها بود روی آسایش را ندیده بودند از این سخن برآشفتند و یکی از رعایای جنوبِ آن مُلک که از این سخن ماتحتحش آتش گرفته بود و متحیر از این موضوع بود که آقایان چه لطف بزرگی به وی و هموطنانش کرده اند که چنین منت بر سر ملت می گذارند، سرود:

آلودگی صنعتی برای من

تعفن بنزینی برای من

هر رنجی که می بینی برای من

نُقل و گل و شیرینی برای تو

***

منصب فامیلی برای تو

اخلاق قابیلی برای تو

قصر آجیلی برای تو

***

گرمای جنوب برای من

زجر و عیوب برای من

کار سحر تا غروب برای من

***

بالش نرم برای تو

آغوش گرم برای تو

***

سود وام 28 درصد برای من

مالیات بیست از صد برای من

بنزین گران و بد برای من

مرسدس سرسبد برای تو

***

خانه ترکش خورده برای من

آب آلوده، کودک مُرده برای من

ترس محتسب خورده برای من

***

فقر و بدبختی برای من

نداری و سختی برای من

تاج خوشبختی برای تو

***

از مجلس چه می جویی، عادل من؟

توهین به ما چه می گویی کاهل من؟

ما مرده ایم چه می بویی، عاقل من؟

****************************

اصل ترانه را می توانید از اینجا بشنوید

ما خوبیم

الحمد لله همه چیز رو به راه است و ملالی نیست جز تهدید القاعده به جنگ علیه ما که دیر یا زود به آن عمل خواهد کرد، تهدید آمریکا به جنگ علیه ما که دیر یا زود به آن عمل خواهد کرد، تهدید اتحادیه اروپا به تشدید تحریمهای ما، فلج شدن زندگی بسیاری از هموطنان به دلیل بی بنزینی، گرانی و تورمی طاقت فرسا که خود را از آمارگیرهای بانک مرکزی و دولت مخفی می کنند، عدم نیاز به برنامه و برنامه ریزی و در نتیجه انحلال هر چه مربوط به آن است و ...

راستی در روزنامه ایران خواندم که یک نفر به نام «عبود سالم نژاد» در خرمشهر برای حل مشکل بنزین چاره ای اندیشیده و درشکه های اسبی راه انداخته. سید فواد اگر به ولاییتان سفر کردی از قول من به آقا عبود بگو: «ولک خیلی باحالی!»

آهو کشی

هر کس که نه آدمی است گرگ است * آهو کشی آهویی بزرگ است

دیشب تلویزیون گزارشی درباره کاهش قاچاق بنزین از سیستان و بلوچستان نشون می داد. اگه چشمات رو می بستی و فقط گوش می دادی گزارش درباره مشتی جانی بود که سودهای هنگفتی از قاچاق به دست می یارن و مملکت رو به تباهی می کشونن. اما اگه به صفحه تلویزیون خیره می شدی عده ای فقیر و بدبخت رو می دیدی که نکبت از زندگیشون می بارید و حالا از همون یه لقمه نون سابق هم محروم شده بودن. دیدنشون اشک رو تو چشمات جمع می کرد. با دیدن ذوق و شوق خبرنگار از شکار تصاویر این بدبختا یاد شکارچیایی افتادم که بالا سر آهوی شکار شده می ایستادن و تفنگ بر دوش عکس می گرفتن. شاید توقع نداشت ما از خودمون بپرسیم این موتورا و ماشینهای لبریز از دبه های بنزین که از جاده مجاز و آسفالته به سمت مرز گاز می دادن چطوری و با مجوز کی از مرز عبور می کردن. این که دیگه قضیه تریاک نیست که بگن با شتر و نفر پیاده میارن و مرز رو نمی شه بست!

با دیدن اون مردم چند سوال برای چندمین بار تو ذهنم شکل گرفت: جرم این مردم چیه که سالهای مدیدیه تو فقر و فلاکت به سر می برن؟ سنی بودنشون؟ بلوچ بودنشون؟ مرز نشین بودنشون؟ ...

بمب بنزینی

1- قیمت ها و کرایه ها به سرعت نور در حال بالا رفتن است.

2- در هر خانه ای که مهمان می شوی با بوی بنزین و دبه های بیست لیتری بنزین قاچاق مواجه می شوی که هر خانه را به به صورت یک بمب آتشزای بالقوه تبدیل کرده.

3- در کوچه و خیابان و به ويژه ترمینالها اینقدر فحش و آه و نفرین علیه مسببان طرح شنیده ام که گمان کردم یا اهالی آسمان در خوابند و یا به این همه مصیبت راضی!

4- جُکهای بنزینی که گویای احوالات مردم است در گوشیهای موبایل به سرعت چهار گوشه مملکت را در می نوردد. راستی واقعاً شانس آوردیم که زود زن گرفتیم وگرنه ممکن بود مهریه همسرمان را صد لیتر بنزین تعیین کنند!

5- راه های تامین بنزین قاچاق:

الف: زمان تعویض شیفت و ساعت دوازده شب به بعد در اکثر پمپ بنزینها و در واقع ساعت های خا موشی سیستم ماهواره ای در پمپ بنزینها به قیمت سیصد تا پانصد تومان، بسته به انصاف کاگر مربوطه.

ب: خودروهای دولتی و به ويژه خودروهای فرسوده و از رده خارج شده.

ج: صاحبان وانت ها و به ويژه وانت های فرسوده.

د: غیره!!!

6- اگر مثل من در این چند روزه چرخی در ملکت زده باشید با خود تصور خواهید کرد که این سرزمین یا قحطی زده شده و یا دچار جنگ شده! مردم به شکل غیر قابل باوری عصبی به نظر می رسند و به سرعت همدیگر را می چاپند و فقط دریدن هموطنان مانده (که آن هم گویی دور از دسترس نیست)!

نتیجه:

الف: در ایران وقتی طرحی ملی را می خواهید اجرا کنید نیازی به کارشناسی و بررسی جوانب کار یا تامین زیرساخت های لازم ندارید؛ کافی است کمی بیش از شجاعت شجاع باشید و به مردم بگویید:«بنزین بی بنزین! همینه که هست! چه بخواین چه نخواین!» حالا اگر این با تمام شعارهایی که تا حالا داده اید در تضاد است چه باک. دیوار حاشا بلند است!

ب: یک مشکل از حاشیه جامعه به متن جامعه آمده. لابد کار دشمنان است!

بعد نوشت:

یادم رفت بگویم در اصفهان با صاحب کارگاه صنایع دستی ای صحبت می کردم که مانده بود چند کارگر باقی مانده از قحط التوریست (به لطف آشوبهای خاورمیانه و نیز سخنرانیهای آتشین) را چطور جواب کند، چرا که در این بی توریستی مسافر شهرستانی هم که نیاید صنایع دستی باید در مغازه های شیراز و اصفهان خاک بخورد. در گیلان و به ويژه آستارا هم هر چه ملت به امید مسافران تابستانی خریده اند روی دستشان باد کرده و از حالا عزای بدهی ها و ورشکستگی شان را گرفته اند.