حالا اسم محمد حسینی وارد تاریخ شده. با تلاش و پیگیری این وزیر دولت خدمتگذار و هم پالكي هايش یکی از آخرین سندیکاهای صنفی مستقل و پاتوقی ارزشمند برای هنرمندان ایرانی نابود شد. همیشه این دیالوگ سریال امام علی توی ذهنم هست که: «اگر نمیتوانی علی باشی معاویه ميشوي و اگر نمي تواني مالك اشتر باشي عمروعاص مي شوي» و من اضافه میکنم اگر نتوانی فردوسی باشی محمود غزنوی میشوی و اگر نتوانی انتظامی شوی محمد حسینی میشوی. خلاصه از آنجا كه تالار افتخارات تاريخ جاي هر كسي نيست باید گفت به تالار تف و لعنت تاریخ خوش آمدی آقای وزیر!
سرطان مری؛ از زنگ خطرهای اولیه تا استراتژیهای نوین درمان و بازیابی
-
در این مقاله میخواهیم یکی از چالشبرانگیزترین بیماریهای گوارشی، یعنی
سرطان مری را بررسی کنیم. مری لولهای عضلانی است که وظیفه انتقال غذا از دهان
به معد...




0 نظر:
ارسال یک نظر